Różnorodność miejscowej oferty wypoczynkowej ma wiele źródeł. Jednym z najważniejszych jest język, gdyż Graubünden jest jedynym w Szwajcarii kantonem z trzema oficjalnymi językami. Mieszkańcy Bündnerlandu w ok. 68% mówią w języku niemieckim, 15% porozumiewa się w języku retoromańskim i 10% w języku włoskim. Do tego należy doliczyć jeszcze 7% na inne języki. Język retoromański używany jest wyłącznie w Graubünden. Występuje on tutaj od razu w pięciu odmianach oraz jako język pisany "Rumantsch Grischun", który powstał w 1982 roku. Od 1996 roku język retoromański jest też częściowo językiem urzędowym w Szwajcarii. 

Niemieckojęzyczny obszar językowy
Około dwie trzecie mieszkańców kantonu uważa język niemiecki za swój główny. Ogólnie można przyjąć podział na trzy części: niemiecki walserski używany w Rheinwald, Vals, Safien, Schanfigg z Arosą, w Prättigau z Klosters, w Davos i w enklawie Obersaxen. Lokalny dialekt języka niemieckiego z typowymi, otwartymi samogłoskami występuje w Chur, w Dolinie Renu niedaleko Chur i w graniczących z nimi dawniej romańskimi okolicami. W Samnaun miejscowi mówią w dialekcie tyrolsko-bawarskim. 

Retoromański obszar językowy
Już sam język retoromański jest rarytasem dla badaczy języka. Występuje w różnych regionach i dzieli się na pięć odmian. Dolna Engadyna i Val Müstair tradycyjnie należą do obszarów, gdzie mówi się w Vallader, w Górnej Engadynie jest to Puter, w Bündner Oberlandzie - Sursilvan, w Domleschg i Schams – Sutsilvan, a w Oberhalbstein i Dolinie Albula - Surmiran. 

Włoski obszar językowy
Cztery południowe doliny Graubünden, w których mówi się w języku włoskim, nazywane są "Grigioni italiani". Są to Misox (wł. Val Mesolcina), Calancatal (wł. Val Calanca), Bergell (wł. Val Bregaglia) i Puschlav (wł. Val Poschiavo). Te tereny charakteryzują się wyjątkową autonomią językową i różnymi lokalnymi dialektami. 

Trójjęzyczność jest jedną z głównych cech charakterystycznych Graubünden. Aby zachować tę różnorodność, mniejszości językowe retoromańskie i włoskie wymagają szczególnego wsparcia. Starania kantonu znalazły odzwierciedlenie w ustawie językowej z 2008 roku. Przy jej pomocy ta trójjęzyczność ma być wzmocniona jako istotna cecha charakterystyczna kantonu. Jej celem jest umocnienie wielojęzycznej świadomości kantonu oraz zachowanie i wspieranie języków retoromańskiego i włoskiego. Wielojęzyczność kontynuowana jest w szkołach i urzędach. Do połowy lat 2000. podręczniki wydawane były w siedmiu językach, nie tylko w języku niemieckim i włoskim, ale także we wszystkich pięciu retoromańskich dialektach pisanych. Od tamtego czasu materiały szkolne wydawane są tylko w „Rumantsch Grischun“.